Καλό σου ταξίδι μπαρμπα Γιώργη

΄Εφυγε και ο Γιώργος Τσιριγώτης ο γνωστός μας και σαν Μεγάλος. Ένα παρατσούκλι που το πήρε για να ξεχωρίζει από τον μικρό Γιώργο που έμεινε γνωστός σαν Βάκης. Ο μπάρμπα-Γιώργης παρά την μεγάλη του αγάπη για το ψάρεμα και το Φουρκουβούνι δεν ευτύχησε να αποκτήσει σύρμα, αλλά η βάρκα του και κυρίως η ψυχή του ήταν στο Φουρκουβούνι μέχρι και τις τελευταίες δύσκολες στιγμές του. Σ΄αυτές τις δύσκολες στιγμές "συνομιλούσε" με τον καπετάνιο του "ΦΕΙΔΙΑ", τον καπετάν-Γιάννη βλέποντας ότι ψαρεύουν φαγκριά.
Το μεγαλείο του ήταν η καλοσύνη του και η χαρά του να δίνει, από καλοσύνη μέχρι σημάδια για ψάρεμα και ιστορίες για την κατοχή, πολλά ψαρέματα, πόλεμο κλπ. Υπήρξε κατά αυτόν τον τρόπο συνεργάτης αλλά και επισκέπτης του blog μας.
Καλό ταξίδι μπάρμπα Γιώργη, θα σε θυμόμαστε με αγάπη...

Χειμωνιάτικες απώλειες

ΠΡΙΝ ... ΜΕΤΑ...

Με ένα δυνατό μαϊστρο είχαμε την εικονιζόμενη ζημιά στο

μώλο του κουμπάρου- Στέλιου που άντεξε για πολλά χρόνια την μανία των κυμάτων.

το έργο μας

Απίστευτο και όμως αληθινό! πάμε κόντρα στην κρίση επενδύοντας!

Επιτέλους συνεννοηθήκαμε μετά από χρόνια και κάναμε κάτι που όπως φαίνεται είναι πολύ καλό για όλους μας.

Άντε και του χρόνου να μπορέσουμε να το συνεχίσουμε.

Παραδοσιακοί οικισμοί

Από το ΥΠΕΧΩΔΕ έχουν χαρακτηριστεί περίπου 800 οικισμοί σε όλη την Ελλάδα σαν παραδοσιακοί από τους οποίους οι 4 είναι στην Μήλο ( Πλάκα, Τρυπητή, Κλίμα και το ΦΟΥΡΚΟΥΒΟΥΝΙ ΜΑΣ).

Φουρκουβουνιώτικες ψαριές 2010

και όμως υπάρχουν ακόμη ψάρια ...

Τα σπασμένα καίκια

Κατά την κατοχή η περιοχή του Φουρκουβουνιού, λόγω γειτνιάσεως με την Αρετή όπου είχαν βάση οι Γερμανοί και ήλεγχαν την είσοδο του λιμανιού, ήταν έντονα Γερμανοκρατούμενη.

Είχαν επιτάξει όλα τα σκάφη και κάθε κίνηση σκάφους έπρεπε να έχει άδεια από τις Γερμανικές αρχές. Οι Φουρκουβουνιώτες για να ξεπεράσουν την επίταξη είχαν σπάσει ένα μαδέρι σε ένα καΐκι και το παρουσίαζαν στους Γερμανούς σαν άχρηστο.

Όταν ήθελαν να πάνε για ψάρεμα κολλούσαν ένα κομμάτι ξύλο με πίσσα και πανί και έφευγαν με τα κουπιά για κάθε επιχείρηση. Όταν γύριζαν έβγαζαν το μπάλωμα και το καΐκι ήταν πάλι "άχρηστο".

Έτσι είχαν σκάφος για ψάρεμα ή και για επιδρομές στην Ερημόμηλο της οποίας τα αγριοκάτσικα ήταν πρόκληση για τους πεινασμένους Μηλιούς.

Η όποια επιχείρηση (ψάρεμα ή κυνήγι) έπρεπε να αρχίζει και να τελειώνει τη νύχτα, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς της Αρετής που εκτός των άλλων είχαν και ένα

τεράστιο προβολέα.

Κάποιες φορές το μπάλωμα είχε αφαιρεθεί και στην Ερημόμηλο προκειμένου να βουλιάξει το καΐκι και να μη σπάσει από τη φουρτούνα. Όταν περνούσε η φουρτούνα το ξαναμπάλωναν, έβγαζαν τα νερά και άντε στο κουπί...

O Δρόμος

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος και το αίσχος των παρεμβάσεων στο κομμάτι του δρόμου των στροφών πριν την Πλάθιενα , συνεχίζεται. Καμιά βελτίωση ούτε από τον Δήμο ούτε από τον ιδιοκτήτη ο οποίος βέβαια έκανε τις τελευταίες μέρες "σοβαρή εικαστική παρέμβαση" βάφοντας με διάφορα χρώματα τα μπουκάλια νερού που έχει καρφώσει στις σιδερόβεργες. Η απορία μας παραμένει γιατί ο ιδιοκτήτης γκρέμισε τους τράφους ; τι σκοπεύει να κάνει; o ίδιος δεν θα χάσει εάν ο δρόμος καταστραφεί ; Mόνη μας ελπίδα για την σωτηρία του δρόμου οι λίγες βροχές ώστε να μην υποχωρήσουν τα χώματα και κλείσει ο δρόμος.

Παράκληση προς τον Δήμαρχο, αντιδήμαρχο, δημ.συμβούλους , υποψήφιους δημάρχους, αντιδημάρχους, δημ. συμβούλους (έχουν ψηφοφόρους και το Φουρκουβούνι και η Αρετή), να επέμβουν άμεσα και να υποχρεώσουν τον ιδιοκτήτη να στηρίξει τα χώματα έστω και προσωρινά.

ΣΦΥΡΙΓΜΑΤΑ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ

Λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο του "ανταποκριτή μας"

"Ποιος σφυρίζει έξι ώρα ξημερώματα στο Φουρκουβούνι Σεπτέμβρη μήνα;
H άμεση επιτόπια έρευνα απέδειξε ότι δράστης ήταν μία μικρή φώκια η οποία μαζί με την μητέρα της είχαν αράξει στην αμμουδιά του Φουρκουβουνιού έξω από το σύρμα του Τζίμη.

Η μητέρα μόλις αντιλήφθηκε την ύπαρξη στο χώρο ανθρώπων (ένα ζευγάρι ψαράδων), κάλεσε άμεσα τη μικρή φώκια για εσπευσμένη αναχώρηση. Το μικρό προφανώς εύρισκε ευχάριστη την ξάπλα στην παραλία και αδυνατούσε να καταλάβει την πρεμούρα της μητέρας (παντού οι μητέρες το ίδιο είναι) για άμεση αναχώρηση.

Η φωνή της μικρής φώκιας είναι κάτι σαν σφύριγμα, ενώ της μεγάλης πολύ πιο μπάσα και έτσι προέκυψε η πρωινή φασαρία.

Τελικά το μικρό υπάκουσε και ο διάλογος μάνας παιδιού συνεχίστηκε καθώς απομακρύνονταν στα βαθιά.

Μεγάλα άγρια θηλαστικά μας επισκέπτονται.... τεράστιος πλούτος που δεν το αντιλαμβάνονται όλοι. Αντίθετα υποστηρίζουν τα άγρια ζώα που ζουν σε άλλες χώρες..."