Επώνυμοι στο Φουρκουβούνι

Κατά τη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού πολλοί επώνυμοι ηθοποιοί φιλοξενήθηκαν στον οικισμό μας από τον Πέτρο Ζούλια.Έτσι φέτος έκαναν ολιγοήμερες διακοπές στο Φουρκουβούνι οι:Νένα Μεντή,η Άννα Φόνσου,η Βέρα Κρούσκα,ο Κώστας Κάππας,η Γωγώ Μπρέμπου και η Ρένη Πιττακή.

Καλό ταξίδι κουμπάρο-Στέλιο

Δεν είναι πλέον κοντά μας ο Φουρκουβουνιώτης Στέλιος Μαθιουδάκης,γνωστός και ως κουμπάρος-Στέλιος.Η απώλειά του έρχεται να προστεθεί σε αυτές της παλιάς γενιάς του Φουρκουβουνιού. Τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Γαρμπής και ο καπταν- Γιάννης

Οι περισσότεροι έχουμε ζήσει την αγωνία του καπταν-Γιάννη για τη βάρκα του σε ανάλογες περιπτώσεις,κάθε φορά που μας επισκέπτεται, ο γεμάτος συμφορές για το Φουρκουβούνι, γαρμπής. Στο βίντεο μπορείτε να δείτε μία ριψοκίνδυνη περιπέτεια του αιώνιου ''νέου'' του Φουρκουβουνιού.

Μία απρόσμενη επίσκεψη

Μπερδεμένη σε σκοινιά και σε μια σημαδούρα στηριγμένη σε πασσάλους γεμάτους όστρακα, βρέθηκε στη Μαύρη Πούντα πριν λίγες μέρες η θαλάσσια χελώνα που φαίνεται στις φωτογραφίες. Ασυνήθιστο και παράλληλα λυπηρό το θέαμα. Έπειτα απελευθερώθηκε ,κι έστω με ένα άκρο λιγότερο,έφυγε για την ανοιχτή θάλασσα.

Ήμουν κι εγώ στο γάμο

Τη Δευτέρα του Πάσχα στην Κορφιάτισσα έγινε ο γάμος του Φουρκουβουνιώτη Στέλιου με τη Μοσχούλα. Ήταν ένας γάμος με πολλές εκπλήξεις και σύμφωνα με την παράδοση(όργανα,πυροτεχνήματα,αρκετός κόσμος,όμορφο γλέντι με πολύ κέφι και τραγούδι).Τους ευχόμαστε να ζήσουν ευτυχισμένοι και να μας επισκέπτονται συχνά στο Φουρκουβούνι.

Καλό Πάσχα

Η δύναμη της φύσης

Το φαινόμενο της πλημμυρίδας και της άμπωτης είναι κάτι συνηθισμένο για όλο τον κόσμο. Στις παραπάνω φωτογραφίες,όμως, διαφαίνεται μία αφενός πρωτόγνωρη και αφετέρου εντυπωσιακά μεγάλη έκταση του φαινομένου για τα δεδομένα του Φουρκουβουνιού.
Η φωτογραφία που απεικονίζει την πλημμυρίδα μπορεί να ληφθεί επίσης και
ως προάγγελος για αυτά που πιθανότατα θα συμβούν τα επόμενα χρόνια στον οικισμό της λόγω ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ως φυσικό επακόλουθο της ανόδου της θερμοκρασίας.

Τα βογκητά της Μαύρης Πούντας

Η Μαύρη Πούντα είναι το πιο μελαγχολικό, το πιο άχαρο από τα αμέτρητα λιμανάκια του νησιού. Η μικρή περιοχή του βρίσκεται από την αριστερή πλευρά του μεγάλου λιμανιού, μπαίνοντας , ως μισό μίλι πιο μέσα από τον κάβο του Φουρκουβουνιού. Απότομες, καρβουνιασμένες, λες και σαν ξεχαρβαλωμένες οι τραχιές πλαγιές της ξηράς στέκουν απότομες πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κι οι σπηλιές, που τα στόμιά τους χάσκουν εδώ κι εκεί, σ΄αποδιώχνουν, γεννώντας μέσα του παράξενα συναισθήματα. Και θα αισθανόταν πολύ χειρότερα ο επισκέπτης ετούτης της τοποθεσίας, αν αυτή δεν πλαισιωνόταν από τα χαρωπα κατάλευκα, κατά τόπους, και κατακόκκινα πετρώματα της ευρύτερης περιοχής του Φουρκουβουνιού. Ακόμα κι ο θόρυβος που κάνουν τα κύματα, καθώς κυλούν κι απλώνονται στα βότσαλα της μικρής παραλίας του, είναι παράξενος και μεταπλασμένος από τις κουφάλες των βράχων, μοιάζει με μοιρολόι!
Ως τις αρχές του αιώνα μας, εδώ εξορυσσόταν μαγκανέζι. Υπήρχαν μάλιστα γραμμές ντεκοβίλ και βαγονάκια, πλυντήρια και μια μικρή σκάλα για να φορτώνουν σε καΐκια το μετάλλευμα. Αρκετοί Μηλιοί εργάτες δούλευαν και αρκετά ατυχήματα είχανε συμβεί μέσα στις μπούκες. Σε ένα, μάλιοτα, βουλημέντο καταπλακώθηκαν δύο αδέλφια που τα λέγανε Πιπέρηδες. Από τότε μέσα από τις τρίσβαθες στοές βγαίνανε τις νύχτες ουρλιαχτά και κάτω απο το λιμανάκι ακούγονταν θρήνοι και μοιρολόγια, που τα άκουγαν πολλοί ψαράδες. Δύο μάλιστα, ο καπετάν Γιάννης Ζησιμόπουλος ή Δράμαλης και ο παπα-θοδωρής Κεντρωτάς, διηγούνταν το εξής περιστατικό που έπαθαν οι ίδιοι: " Kάποια νύχτα χειμωνιάτικη που ψάρευαν καλαμάρια στην περιοχή της Μαύρης Πούντας, άκουσαν καθαρά νά΄ρχονται ψηλά από τα μαύρα βράχια δυνατές φωνές πόνου, θρήνοι και βογκητά. Παρόλο που βρίσκονταν στη βάρκα φοβήθηκαν τόσο, που άρχισαν να τραβούν τα κουπιά μ΄όλη τους τη δύναμη για να ξεμακρύνουν από τη στοιχειωμένη περιοχή. Οι φωνές όμως, τα ουρλιαχτά και οι βόγκοι, λες και μας ακολουθούσαν και τους ακούγαμε, πιο αδύνατους βέβαια, ακόμα κι όταν φτάσαμε στην αντικρινή στεριά, δηλαδή στον Καλαμαρόκαβο"

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζαφ.Βάου ΜΗΛΟΣ (18ος -19ος αι.) ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΜΟΣ Β΄ Θρύλοι, μύθοι,παραδόσεις,προλήψεις, δεισιδαιμονίες.

Μια ιστορία του β' παγκοσμίου πολέμου

Στο τέλος του β' παγκoσμiου πολέμου, όταν πια οι Άγγλοι προσπαθούσαν να διώξουν τους Γερμανούς και από τη Μήλο, το Φουρκουβούνι ήταν γεμάτο κόσμο …Μια από τις ημέρες που οι αντίπαλοι αντάλλασσαν οβίδες, όλοι οι άνδρες που ήταν στο Φουρκουβούνι είχαν ανέβει στου Ντούλη και παρακολουθούσαν τα βλήματα του Τράχηλα.Κάποια στιγμή τρεις οβίδες έπεσαν στην παραλία του Φουρκουβουνιού ( η μία στη θάλασσα, η άλλη στην παραλία και η Τρίτη δίπλα στου Νικόβη).Πάγωσαν όλοι και ξεχύθηκαν να κατέβουν στο Φουρκουβούνι περιμένοντας τα χειρότερα….Οι οβίδες σφύριξαν δίπλα από κάποιων παιδιών και γυναικών τα αυτιά, αλλά δεν έπαθε κανένας τίποτα !!!