οι μαλιαρές

Πολλοί από εμάς και ιδιαίτερα αυτοί που κολυμπάμε με μάσκα είχαμε παρατηρήσει και σχολιάσει ότι τουλάχιστον τα τελευταία 2 χρόνια για άγνωστους λόγους τόσο στα ρηχά όσο και στα πιο βαθιά είχε μειωθεί ή και εξαφανιστεί το γνωστό σε όλους μας θαλασσιο φυτό ''μαλιαρή'' από την επιφάνεια των βράχων. Το φαινόμενο οφειλόταν σε κάποια ασθένεια ; κανείς δεν ξέρει αφού ίσως κανείς δεν το έψαξε. Τελευταία όμως όπως βλέπουμε και στην φωτογραφία κάνουν δειλά δειλά την επανεμφάνισή τους (οι ''μαλιαρές'') πάνω στα βράχια. 

Η αρκούδα εκπέμπει SOS

                                                                                                                                                                       

Πολύ κοντά μας  βρίσκονται οι πασίγνωστες  "αρκούδες", για εμάς  και"βενετσιάνες", αξιοθαύμαστες δημιουργίες της φύσης, που στέκονται εκεί πολλές χιλιάδες χρόνια. Κάθε χρόνο  χιλιάδες τουρίστες με τα τουριστικά σκάφη αλλά και με τα πλοία της γραμμής πού περνούν κοντά τους, θαυμάζουν αυτούς τους βράχους και τους κουβαλούν στις αποσκευές τους σε φωτογραφίες ή καρτ-ποστάλ.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ότι τα ρήγματα που υπάρχουν στην "αρκούδα" διευρύνονται με κίνδυνο κάποια στιγμή να καταρρεύσουν κομμάτια του βράχου στην θάλασσα. Κατά καιρούς το έχουν επισημάνει και άλλοι (π.χ. Μαν.Δρούγκας) χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει ληφθεί  κάποιο μέτρο προστασίας.

Τώρα που πέρασε το καλοκαίρι και όλοι οι ασχολούμενοι με τον τουρισμό στο νησί μας χαλαρώνουν από την ένταση της καλοκαιρινής περιόδου θα  έπρεπε μαζί με τον Δήμο που δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στον τουρισμό, να μελετήσουν πιθανό τρόπο στήριξης έτσι ώστε να μπορούμε όλοι μας να τις θαυμάζουμε και στο μέλλον αλλά και να μπορούν να τις έχουν στο πρόγραμμα θαλάσσιας περιήγησης και να μη τις δείχνουν μόνο στις καρτ-ποστάλ.

Αξίζει να ασχοληθούν άμεσα όλοι οι ενδιαφερόμενοι!

Επιτέλους τέλος στις καλάδες

H 31η Μαϊου είναι η καταληκτική ημερομηνία για την εφαρμογή του Μεσογειακού Κανονισμού Αλιείας, που μεταξύ άλλων προβλέπει την κατάργηση της βιντζότρατας (ή αλλιώς ανεμότρατα). Η βιντζότρατα είναι παράκτιο αλιευτικό εργαλείο με μακριά παράδοση στη χώρα μας, το οποίο εξαρτάται από τη στεριά και ανασύρει τα δίχτυα με βίντζι. Λειτουργεί σε απόσταση έως 70 μέτρα από την ακτή και το αλίευμα είναι κατά 70% μαρίδα, κατά 15% σαρδέλα, κατά 10% γόπα και άλλα ψάρια της παράκτιας ζώνης. Η Ε.Ε., με τον κανονισμό 1967/06, υιοθέτησε το χρόνιο αίτημα των περιβαλλοντικών οργανώσεων να καταργηθούν τα αλιευτικά εργαλεία που προκαλούν καταστροφές στον βυθό και ιδιαίτερα στα λιβάδια Ποσειδωνίας. Απαγόρευσε λοιπόν την αλιευτική "δράση" σκαφών σε απόσταση μικρότερη του 1,5 μιλίου από την ακτή. Υποχρέωσε δε τα σκάφη που χρησιμοποιούν δίχτυα να μεγαλώσουν το άνοιγμα του "ματιού" στα 40 χιλιοστά (οι βιντζότρατες έχουν μάτια 16 χιλ). Την μεγαλύτερη βέβαια ζημιά προκαλεί η μηχανότρατα δηλαδή μεγάλα σκάφη (17-20 μέτρα) που κινούνται με ταχύτητα 3 μιλίων την ώρα, σέρνοντας ένα μεγάλο δίχτυ στον πυθμένα. Ευχόμαστε σύντομα οι αρμόδιοι να προχωρήσουν στην απαγόρευση και της μηχανότρατας για να μπορούμε στο μέλλον να βλέπουμε κάποια ψάρια στα αγκίστρια μας.

Γαρμπής και ο καπταν- Γιάννης

Οι περισσότεροι έχουμε ζήσει την αγωνία του καπταν-Γιάννη για τη βάρκα του σε ανάλογες περιπτώσεις,κάθε φορά που μας επισκέπτεται, ο γεμάτος συμφορές για το Φουρκουβούνι, γαρμπής. Στο βίντεο μπορείτε να δείτε μία ριψοκίνδυνη περιπέτεια του αιώνιου ''νέου'' του Φουρκουβουνιού.

Μία απρόσμενη επίσκεψη

Μπερδεμένη σε σκοινιά και σε μια σημαδούρα στηριγμένη σε πασσάλους γεμάτους όστρακα, βρέθηκε στη Μαύρη Πούντα πριν λίγες μέρες η θαλάσσια χελώνα που φαίνεται στις φωτογραφίες. Ασυνήθιστο και παράλληλα λυπηρό το θέαμα. Έπειτα απελευθερώθηκε ,κι έστω με ένα άκρο λιγότερο,έφυγε για την ανοιχτή θάλασσα.

Η δύναμη της φύσης

Το φαινόμενο της πλημμυρίδας και της άμπωτης είναι κάτι συνηθισμένο για όλο τον κόσμο. Στις παραπάνω φωτογραφίες,όμως, διαφαίνεται μία αφενός πρωτόγνωρη και αφετέρου εντυπωσιακά μεγάλη έκταση του φαινομένου για τα δεδομένα του Φουρκουβουνιού.
Η φωτογραφία που απεικονίζει την πλημμυρίδα μπορεί να ληφθεί επίσης και
ως προάγγελος για αυτά που πιθανότατα θα συμβούν τα επόμενα χρόνια στον οικισμό της λόγω ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ως φυσικό επακόλουθο της ανόδου της θερμοκρασίας.

ΟΙ ΤΡΑΤΕΣ

Πρόσφατα "αλιεύσαμε" το παρακάτω κείμενο-διαμαρτυρία με το οποίο και συμφωνούμε.







" Εδώ και χρόνια τώρα όλοι μας διαπιστώνουμε την καταστροφή που συντελείται, μέρα με την μέρα, στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι θαλάσσιοι οργανισμοί έχουν μειωθεί σε επικίνδυνα επίπεδα, ο βυθός της θάλασσας υφίσταται καθημερινά το "βιασμό" από κάποιους επαγγελματίες που θέλουν να ονομάζονται ψαράδες, τα λιβάδια ποσειδωνίας, που είναι οι "πνεύμονες" ζωής των ψαριών, καταστρέφονται με την χρήση συρόμενων εργαλείων. Βάσει Ευρωπαϊκής Νομοθε-σίας, αυτές οι θαλάσσιες εκτάσεις θα έπρεπε να προστατεύονται, έτσι ώστε να γίνεται ομαλά η αναπαραγωγή των ζωικών οργανισμών. Αντ΄αυτού και με την δικαιολογία από τους αρμόδιους φορείς πως "δεν γνωρίζουμε τις ακριβείς τοποθεσίες αυτών των εκτάσεων", αφού στην χώρα μας μόνο το 2% έχει χαρτογραφηθεί, συντελείται η μέγιστη καταστροφή από τις Τράτες που "σέρνουν" τα εργαλεία τους επάνω σε αυτές τις εκτάσεις, αφανίζοντας οποιαδήποτε μορφή ζωής στο πέρασμά τους.
Δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά ενώ αυτά τα εργαλεία θα έπρεπε να ψαρεύουν σε απόσταση 1.5 μιλίου από τις ακτές, βάσει των Ευρωπαϊκών νομομθετικών αποφάσεων, στην χώρα μας αυτές οι αποφάσεις γράφτηκαν στα παλαιότερα των υποδημάτων των αρμοδίων υπουργών, αφού με μονομερείς και παράνομες αποφάσεις και εις βάρος του θαλασσίου περιβάλλοντος το 1.5 μίλι έγινε 1 και όλοι ξέρουμε πως οι τράτες σέρνουν σχεδόν από τις παραλίες.
Με τις τελευταίες κινητοποιήσεις επαγγελματιών και ερασιτεχνών αλιέων, με αφορμή την διάσκεψη των υπουργών της Ευρωπαϊκής κοινότητας πρόσφατα στην Ρόδο (1η Οκτωβρίου 2008) ο ΄Έλληνας Υπουργός δεν παρευρέθηκε και κάτω από τις πιέσεις που δέχτηκε και το βάρος των προστίμων από τα Ευρωπαϊκά όργανα για κατάφορη μονομερή παραβίαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας, δήλωσε πως θα πάρει πίσω την παράνομη απόφασή του για το 1 μίλι. Ενώ έχει περάσει 1.5 μήνας από αυτή του την δήλωση και ενώ δεν δέχεται καμία αντιπρο-σωπεία από σωματεία ψαράδων, εξακολουθεί να ισχύει η ντροπιαστική΄ρύθμιση που φέρει το όνομα του υπουργού κ. Αλ.Κοντού, εις βάρος του θαλάσσιου περιβάλλοντος και προς όφελος μερικών ιδιοκτητών αυτών των καταστροφικών για τις θάλασσες-και κατά συνέπεια και το περιβάλλον της χώρας μας- εργαλείων.
Εμείς οι ερασιτέχνες ψαράδες, έχοντας την στήριξη του συνόλου των επαγγελματιών αλιέων, αλλά και των συμπολιτών μας που αγαπάνε την θάλασσα και το περιβάλλον


Αντιστεκόμαστε στις παράνομες αποφάσεις

Αντιστεκόμαστε στην καταστροφή του θαλασσίου περιβάλλοντος

Απαιτούμε να εφαρμοστούν οι ΝΟΜΟΙ

Απαιτούμε ένα καλύτερο αύριο για τις επόμενες γενιές

Ας φωνάξουμε όλοι μαζί
Έξω οι ΤΡΑΤΕΣ που καταστρέφουν τους βυθούς και αφανίζουν κάθε μορφή ζωής

Γνωρίζετε ότι το 40-70% των αλιευμάτων που αλιεύουν οι τράτες είναι μικρά ψάρια(γόνος) και ξαναπετιούνται νεκρά στην θάλασσα ?
Γνωρίζετε πως στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης απαγορεύεται εντελώς η χρήση συρόμενων εργαλείων?

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εμφανίστηκε στην πίσω άμμο και στο Φουρκουβούνι μία χαριτωμένη μικρή φώκια.Δυστυχώς μάθαμε πρόσφατα ότι μία φώκια monachus monachus βρέθηκε σκοτωμένη με καραμπίνα στο λιμάνι του Αδάμαντα από κάποιον άγνωστο και ότι αυτό συμβαίνει για τρίτη φορά στον ίδιο χρόνο.Μακάρι αυτή να ήταν η τελευταία φώκια που βρίσκει αυτό το τραγικό τέλος από κάποιον ασυνείδητο που για το μόνο που νοιάζονται είναι αν το δίχτυ τους θα έχει μια τρύπα λιγότερη.

Παγίδα και όχι βοήθεια

Δυστυχώς επαληθευτήκαμε!Στην διπλανή φωτογραφία,διακρίνεται(με ζουμ ανάμεσα στους δύο βράχους)ένας κυνηγός λίγα μέτρα πάνω από τη δεξαμενή νερού που έχει τοποθετηθεί στο βουνό του Φουρκουβουνιού για να βρίσκουν νερό οι πέρδικες της περιοχής. Δημιουργείται η εντύπωση, ότι δε θα ξανακουστούν κακαρίσματα πέρδικας από το βουνό

βοήθεια ή παγίδα

Εντύπωση έχει προκαλέσει μία δεξαμενή νερού,η οποία είναι τοποθετημένη στο βουνό πάνω από το δρόμο του Φουρκουβουνιού,περιοχή πέρδικας.

Η συγκεκριμένη δεξαμενή τοποθετήθηκε από το δασαρχείο(;)με σκοπό να βρίσκουν νερό οι πέρδικες.Δημιουργείται,όμως,η εντύπωση πως οι κυνηγοί θα μπορούν εύκολα να τις σκοτώνουν,στήνοντας ενέδρα στη δεξαμενή νερού.

Γι'αυτό η καλύτερη λύση είναι να απαγορευτεί το κυνήγι στην ευρύτερη περιοχή,για να σωθούν οι πέρδικες.