
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010
ΤΟ ΦΟΥΡΚΟΥΒΟΥΝΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
Το Φουρκουβούνι στην διάρκεια της κατοχής βοήθησε πάρα πολλούς ανθρώπους να ανταπεξέλθουν στο μεγάλο πρόβλημα της πείνας.
Αρκετοί έμεναν στο Φουρκουβούνι και πολλοί εξασφάλιζαν τροφή χάρις στο ψάρεμα, αλλά και στο κυνήγι κατσικιών στην Ερημόμηλο.
Προς το τέλος του πολέμου έτυχε στο ανωγάκι και στο σύρμα του να κοιμούνται μέχρι και
σαράντα άτομα.
Και όλες αυτές οι δραστηριότητες γινόταν κάτω από την συνεχή επιτήρηση των Γερμανών, οι οποίοι, όπως είναι γνωστό, είχαν μια σημαντική βάση στην Αρετή και φυλάκιο στην Μαύρη Πούντα.
Αναφέρονται πολλές σχετικές ιστορίες....

ΔΥΝΑΜΙΤΕΣ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
Κάποιοι από το Φουρκουβούνι έριξαν δυναμίτη στο Βάνι. Η θάλασσα άσπρισε, αλλά την ώρα του απωχιάσματος.... εμφανίστηκε με μία άκατο ο Γερμανός διοικητής της βάσης στην Αρετή...
Σύγκρυο....
Πήγε κοντά και τους είπε "πείτε μου ότι τα ρίξατε εσείς τα εκρηκτικά και δεν συμβαίνει τίποτα".
Έκπληξη και αμηχανία (το εννοεί ή τους ψαρεύει; ) .
Xαμένοι για χαμένοι, οπότε το παραδέχτηκαν και ο Γερμανός πήρε δύο ψάρια και έφυγε!!!
Υπήρχαν και τέτοια...
ΚΑΤΣΙΚΙΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ
Το κυνήγι άγριων κατσικιών στην Ερημόμηλο ήταν βέβαια δελεαστικό, αλλά και επικίνδυνο,
αφού υπήρχε και η απαγόρευση χρήσης όπλων.
Παίρνοντας κάθε προφύλαξη ανέβαιναν στο βουνό απόγευμα για να γυρίσουν κάτω από την προστασία της νύχτας. Η κίνηση των σκαφών την ημέρα ήταν ανεμπόδιστη, η κίνηση όμως την νύχτα απαγορευμένη και άρα συνεπαγόταν αυστηρός έλεγχος.
Πήγαν τα αδέλφια κατά το σχέδιο και αργά την νύχτα ανέβαιναν το μονοπάτι του Φουρκου- βουνιού φορτωμένοι με τρία κατσίκια.
Λίγο πριν μπουν στο χωριό, στου Νοστράκη από κάτω, ακούνε το χαρακτηριστικό ήχο από τις πεταλωμένες γερμανικές μπότες περιπόλου.
Πέφτουν κάτω και ο μεγαλύτερος, ο Βασίλης που προηγείτο, πέφτει αγκαλιά με το κατσίκι σε ένα χαντάκι υπόνομου που ακόμα υπάρχει. Ο ένας Γερμανός που γνώριζε την ύπαρξη του χαντακιού πήγε ακριβώς εκεί για να απολαύσει την ελεύθερη ούρηση.
΄Εκανε τον Βασίλη μούσκεμα, αλλά δεν διανοήθηκε, βέβαια, να διαμαρτυρηθεί.
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΑΠΟ ΦΑΝΑΡΙ
Ο καπετάν Δημήτρης ο κουμπάρος πήγε για ψάρεμα με τον ξάδελφο του τον Στέλιο και τον
γιό του τον Γιάννη στις Ακραδιές, αλλά πήρε μαζί του αρκετό ψωμί και λίγο λάδι.
Στην μικρή Ακραδιά τον περίμενε ο ένας φαναριέρης με ένα ντενεκέ καθαρό πετρέλαιο σε αντάλλαγμα του ψωμιού, του λαδιού και των ψαριών που πήρε από τον κουμπάρο.
Αφού νύχτωσε σκέπασαν τον ντενεκέ με ένα παλιόρουχο και έκατσε ο Γιάννης πάνω για καμουφλάζ. Μόλις έφτασαν στην σκάλα του Χρυσούλη τους έπιασε ο προβολέας της Αρετής και τους ζήτησαν να πάνε κοντά για έλεγχο...
Αν έβρισκαν τον ντενεκέ την είχαν πολύ άσχημα.
Οι Γερμανοί έλεγξαν το "ΓΙΑΛΕΡΑΚΗΣ", αλλά σεβάστηκαν τον μικρό και δεν του ζήτησαν να μετακινηθεί και έτσι πέρασε η κακιά ώρα με μόνο την αναντριχίλα τους.
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009
Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009
SOS

Ο δρόμος του Φουρκουβουνιού μέσω Πλάθιενας, μια υπόθεση γενεών που τώρα αντί για βελτίωση πάει προς την καταστροφή.
Πέρα από το ότι τα τελευαία χρόνια δεν έγινε τίποτα που να βελτιώνει την κατάστασή του, πέρα από το ότι χάθηκε η ευκαιρία το κομμάτι μέχρι Πλάθιενα να είχε ασφαλτοστρωθεί ολόκληρο, τώρα υπάρχει ο κίνδυνος να κοπεί εντελώς μετά τις αυθαίρετες παρεμβάσεις του ιδιοκτήτη της πρόσφατα ανεγερθείσας οικοδομής στην Πλάθιενα.Ο ιδιοκτήτης αυτός όρισε τα όρια του χωραφιού του στη μέση του δρόμου αδιαφορώντας για τις δεκαετίες ή και αιώνες που ο συγκεκριμένος δρόμος είχε αυτό το ίδιο πλάτος. Αδιαφορώντας για την κοινωνία όπου θέλει να φιλοξενηθεί και γράφοντας τον Δήμο στα γνωστά παπούτσια του. ΄Εβαλε και μπετόβεργες κάθετα καρφωμένες με κίνδυνο να τραυματισθεί κάθε άτυχος που θα παραπατήσει (εποχούμενος ή πεζός).
Η χάρη του δεν σταμάτησε εδώ, αλλά γκρέμισε και καθάρισε τον τράφο που κρατούσε τον δρόμο με αποτέλεσμα ήδη ο δρόμος (με τις πρώτες βροχές) να φεύγει προς το χωράφι του. Σε λίγο ο στόχος του, η Πλά- θιενα να γίνει ιδιωτική παραλία, θα μοιάζει εφικτός. Παράλληλα ΠΛΑΘΙΕΝΑ, ΦΟΥΡΚΟΥΒΟΥΝΙ, ΑΡΕΤΗ κλπ μέρη θα είναι χωρίς πρόσβαση.
Αναμένεται κάποια παρέμβαση τόσο με προσωρινά μέτρα (αποκατά- σταση του συγκεκριμένου χώρου) όσο και μακροχρόνια (απαλλοτρίωση μέρους για σωστή κατασκευή δρόμου) ;
Το υπόλοιπο του δρόμου με τις πρώτες βροχές έχει τα γμωστά του χάλια...
ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ο ΔΗΜΟΣ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΤΣΙΜΕ- ΝΤΟΣΤΡΩΣΗ/ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ TMHMA- ΤΩΝ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΠΛΑΚΕΣ- ΠΛΑΘΙΕΝΑ-ΦΟΥΡΚΟΥΒΟΥΝΙ-
ΑΡΕΤΗ τον οποίο χειμώνα, καλοκαίρι χρησιμοποιούν εκατοντάδες κά- τοικοι των οικισμών και επισκέπτες/τουρίστες της παραλίας Πλάθιενας;
ΦΟΥΡΚΟΥΒΟΥΝΙΩΤΕΣ
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009
Μια ιστορία ενός Φουρκουβουνιώτη
Θυμάμαι, ήταν χειμώνας, χιονιάς, σκοτάδι μαύρο και κατέβαινα στο Φουρκουβούνι και έφεγγα με ένα φακό.
Εκεί πάνω από τα Κόκκινα μου σβήνει το φακό….. προς τα πάνω από τα φώτα του χωριού κάτι ξεχώριζε. Προς τα κάτω μαύρος χάρος το σκοτάδι .
Λέω, Γιάννη την πατήσαμε, φοβόμουνα μη πάω κάτω στου Κακογιάννη. Προχώρησα με το κώλο.
Στα Κόκκινα νοιώθω να πέφτω πάνω σε κάτι ζωντανό, μαλλιαρό. Ξεκάρδισα, ……. Ήταν ένας παλιογάδαρος του Ντούλη που τον είχε αμολυτό…
Συνέχισα σιγά- σιγά, έκανα δυο ώρες να κατέβω.
Ρίχνω μονάχος μου το καΐκι στη θάλασσα και μπαίνω μέσα και νοιώθω τα πόδια μου να παπλακούνε, είχα ξεχάσει να βάλω τον πύρο. Που να το βγάλω έξω, βουτώ από κάτω και βάζω τον πύρο, το σκαρώνω και πάω να αλλάξω, ξεπαγιασμένος, χειμώνας.
Αφού το ξεβούλιαξα φεύγω και πάω στον Καύκαλο για καλαμάρια…
Εκεί να σε έχω, τι καλαμάρια ήταν αυτά.
Κάνω πάντα ότι θέλω και για αυτό θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμα.
Το ακούς;
Εκεί πάνω από τα Κόκκινα μου σβήνει το φακό….. προς τα πάνω από τα φώτα του χωριού κάτι ξεχώριζε. Προς τα κάτω μαύρος χάρος το σκοτάδι .
Λέω, Γιάννη την πατήσαμε, φοβόμουνα μη πάω κάτω στου Κακογιάννη. Προχώρησα με το κώλο.
Στα Κόκκινα νοιώθω να πέφτω πάνω σε κάτι ζωντανό, μαλλιαρό. Ξεκάρδισα, ……. Ήταν ένας παλιογάδαρος του Ντούλη που τον είχε αμολυτό…
Συνέχισα σιγά- σιγά, έκανα δυο ώρες να κατέβω.
Ρίχνω μονάχος μου το καΐκι στη θάλασσα και μπαίνω μέσα και νοιώθω τα πόδια μου να παπλακούνε, είχα ξεχάσει να βάλω τον πύρο. Που να το βγάλω έξω, βουτώ από κάτω και βάζω τον πύρο, το σκαρώνω και πάω να αλλάξω, ξεπαγιασμένος, χειμώνας.
Αφού το ξεβούλιαξα φεύγω και πάω στον Καύκαλο για καλαμάρια…
Εκεί να σε έχω, τι καλαμάρια ήταν αυτά.
Κάνω πάντα ότι θέλω και για αυτό θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμα.
Το ακούς;
Σάββατο 29 Αυγούστου 2009
Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009
Καλό ταξίδι κουμπάρο-Στέλιο
Δεν είναι πλέον κοντά μας ο Φουρκουβουνιώτης Στέλιος Μαθιουδάκης,γνωστός και ως κουμπάρος-Στέλιος.Η απώλειά του έρχεται να προστεθεί σε αυτές της παλιάς γενιάς του Φουρκουβουνιού. Τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του εκλιπόντος.
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
Γαρμπής και ο καπταν- Γιάννης
Οι περισσότεροι έχουμε ζήσει την αγωνία του καπταν-Γιάννη για τη βάρκα του σε ανάλογες περιπτώσεις,κάθε φορά που μας επισκέπτεται, ο γεμάτος συμφορές για το Φουρκουβούνι, γαρμπής. Στο βίντεο μπορείτε να δείτε μία ριψοκίνδυνη περιπέτεια του αιώνιου ''νέου'' του Φουρκουβουνιού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






